De Ibero-Amerikaanse Tentoonstelling van 1929

in Sevilla was een grootschalige wereldtentoonstelling die van mei 1929 tot juni 1930 plaatsvond en tot doel had de culturele en economische banden tussen Spanje, Latijns‑Amerika, Portugal, Brazilië en de Verenigde Staten te versterken. Voor het evenement werden ongeveer 117 gebouwen gebouwd, waarvan een deel behouden bleef. Bezoekers kunnen vandaag de Plaza de España zien, een halvemaanvormig complex met baksteen- en keramiekdecoraties die Spanje’s provincies uitbeelden. Rond de Plaza de América staan meerdere paviljoenen, waaronder het Museum van Volkskunst en het Archeologisch Museum, die een voorbeeld zijn van de neo-Mudejarstijl en uniek vanwege hun decoratieve tegelwerk en bogen. Verschillende voormalige nationale paviljoenen hebben een nieuwe functie gekregen: het Argentinië‑ en Guatemala‑paviljoen huisvest kunst- en dansscholen, het Colombiaans paviljoen functioneert als consulaat en het Peruaans paviljoen als wetenschappelijk centrum. 

Het park zelf, met zijn tuinen, fonteinen en wandelpaden, biedt een zichtbare combinatie van historische architectuur en open, openbare ruimtes, wat uniek is voor een tentoonstelling uit die periode en de oorspronkelijke grandeur van de wereldtentoonstelling behouden heeft.